Να είμαι ειλικρινής, αρχικά δε δίνω μεγάλη σημασία. Φτιάχνω πρώτα καφέ και καθισμένος στον καναπέ του σπιτιού μου αποφασίζω να τηλεφωνήσω στον υφυπουργό Αμύνης, Ν. Κουρή. Μου απαντάει αμέσως στο τηλέφωνο, όπου και του αναφέρω την πληροφορία που είχα από τα σπλάχνα του ΑΝΤ1.
Ο Ν. Κουρής μου απαντάει λακωνικά και συνάμα αινιγματικά ως στρατιωτικός που βλέπει να έρχεται η θύελλα : «Όντως. Οι πληροφορίες επιβεβαιώνονται, όμως αυτήν τη στιγμή κυματίζει και πάλι η ελληνική σημαία στη βραχονησίδα Ίμια».
Είναι η πρώτη φορά που ακούω την ονομασία Ίμια και σπεύδω να τη γράψω πίσω από ένα κουτί τσιγάρων για να τη συγκρατήσω.
Πού να ήξερα εκείνην τη στιγμή ότι η συγκεκριμένη ονομασία όχι μόνο θα αποτυπωθεί στη μνήμη μου, αλλά θα γραφτεί με τόσο μελανά χρώματα στον τόμο της νεότερης ιστορίας του τόπου.
Αμέσως ενημερώνω τα Μέσα που εργάζομαι (ραδιοτηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ και την εφημερίδα «Έθνος» ) και σε λίγο ειδοποιούμαι να μεταβώ στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης για ζωντανή σύνδεση στο μεσημβρινό δελτίο ειδήσεων. Στο μεταξύ η τουρκική τηλεόραση αρχίζει να μεταδίδει ρεπορτάζ με πλάνα από την απόβαση των δημοσιογράφων της Χουριέτ με ιδιωτικό ελικόπτερο στα Ίμια, όπου τοποθετούν τη σημαία με την ημισέληνο…
Η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει…
Μεταβαίνω στο υπουργείο και κατευθύνομαι στο γραφείο του Ν. Κουρή, ο οποίος και μου δίνει το ρεπορτάζ : «Στις 8:30 το πρωί το περιπολικό «ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ» εντόπισε την τουρκική σημαία και αμέσως δόθηκε εντολή στο περιπολικό του «ΑΝΤΩΝΙΟΥ» να την υποστείλει και στη θέση της να τοποθετηθεί και πάλι η ελληνική σημαία, όπως και έγινε περί της 10:30».
Στο μεταξύ, στο γραφείο του Αρχηγού Γ.Ε.ΕΘ.Α., ναύαρχου Χ. Λυμπέρη, συσκέπτονται οι αρχηγοί Γ.Ε.Σ., Γ.Ε.Ν. και Γ.Ε.Α… Σ΄ αυτήν τη σύσκεψη, όπως μαθαίνουμε εκ των υστέρων από τον «Ντόρι», το στρατηγό των Ειδικών Δυνάμεων, Θ. Νικολαϊδη, ο ναύαρχος Λυμπέρης επιχειρεί να παραγκωνίσει τους καταδρομείς καταστρώνοντας επιχειρησιακό σχέδιο κάλυψης των βραχονησίδων αποκλειστικά και μόνο με τους βατραχανθρώπους. Όμως ο ναύαρχος Λυμπέρης υποστηρίζει ότι το Γ.Ε.Σ. εκείνην την ώρα δε δήλωσε έτοιμο να υποστηρίξει την ελληνική σημαία στα Ίμια!!!
Εμείς οι δημοσιογράφοι με τα τηλεοπτικά συνεργεία κατασκηνώνουμε στο φουαγιέ της κεντρικής αίθουσας συσκέψεων του Γ.Ε.ΕΘ.Α. και ο στρατηγός Σταμπουλής, υπαρχηγός Γ.Ε.ΕΘ.Α., τότε στριφογυρίζει μέσα στα πόδια μας, έχοντας ως μοναδικό μέλημά του να μην τσαλακώσουμε τις Σημαίες που χρησιμοποιούσαμε ως ντεκόρ. Ο μακαρίτης, καλοκάγαθος στρατηγός, που όμως έδινε την εντύπωση ότι δεν είχε πάρει χαμπάρι τη θύελλα που πλησίαζε… Και εμείς τα σκαθάρια της δημοσιογραφίας που κάθε τόσο τον βλέπαμε να «σιδερώνει» με τις παλάμες του τις Σημαίες, του είχαμε βγάλει το παρατσούκλι ο «Στιρέλας», δανεισμένο από τη διαφήμιση που έκανε τότε ο γνωστός μόδιστρος Β. Κωστέτσος με το σίδερο Στιρέλα…
Από το μεσημέρι της Κυριακής 28 Ιανουαρίου τα έκτακτα δελτία ειδήσεων δίνουν και παίρνουν. Το ένα διαδέχεται το άλλο με πληροφορίες που συγκεντρώνουμε για το «μπαράζ» των ναυτικών επεισοδίων στα Ίμια…
Πριν την έναρξη του Κεντρικού Δελτίου, έχω την πληροφορία ότι άνδρες της Μ.Υ.Κ. που με ελικόπτερο Chinook μεταφέρθηκαν στην Κω και από ’κει, μέσω της κανονιοφόρου Πυρπολητή, αποβιβάστηκαν στα Ίμια. Επιχειρώ να επιβεβαιώσω την πληροφορία και απευθύνομαι στο Ν. Κουρή, ο οποίος με χαμηλό, αλλά αυστηρό ύφος μου λέει : «Η πληροφορία σας είναι ορθή, αλλά δεν πρέπει να τη μεταδώσετε. Οι βατραχάνθρωποι θα παραμείνουν στη βραχονησίδα μόνο τις νυχτερινές ώρες, για να αποφευχθεί τυχόν νέα προσπάθεια Τούρκων ιδιωτών να υποστείλουν την ελληνική σημαία. Πριν χαράξει θα αποχωρήσουν και πάλι»…
Κάνω το χατίρι στον πτέραρχο Κουρή και δεν αναφέρω τις πληροφορίες μου, αλλά η είδηση μεταδίδεται από τους απεσταλμένους ελεύθερους ρεπόρτερ που ήδη βρίσκονται στην Κάλυμνο…
Περί τις 12:30 τα μεσάνυχτα αποφασίζουμε να εγκαταλείψουμε τη …σκοπιά για λίγες ώρες και να επιστρέψουμε με το πρώτο χάραμα. Ο «Στιρέλας» το χαβά του. Επιχειρεί να μας κάνει έξωση από τις Σημαίες, αλλά βάζουμε τις φωνές και υποχωρεί.
Το πρωί της Δευτέρας 29 Ιανουαρίου του 1996 η ειδησιογραφία ξεκινάει με τη συνεδρίαση του ΣΑΓΕ, όπου καταστρώνεται ευρύτερο σχέδιο επάνδρωσης των νησίδων πέριξ της Καλύμνου. Το σχέδιο αυτό με την ένδειξη «Άκρως Απόρρητο» έμελλε λίγες ώρες μετά να πέσει στα χέρια των δημοσιογράφων, όταν ο Ντόρης (στρατηγός Νικολαϊδης) το ξέχασε μαζί με τις σημειώσεις του στον πάγκο της καντίνας !!
Το παράδοξο είναι ότι ο στρατηγός ΠΟΤΕ δεν το αναζήτησε!
- Άραγε γιατί; Είχε αντίγραφο ή δεν το χρειάστηκε ποτέ;
Έτσι απλά και χαλαρά. Συντροφιά πότε με το «Στιρέλα» και πότε με τον «Ντόρη» περνούσαν οι ώρες… Ωστόσο, η θύελλα διαρκώς και πλησίαζε…
Στο μεσημεριανό δελτίο κάνουμε εκτενή αναφορά στο τουρκικό ελικόπτερο που επιχειρεί να πετάξει πάνω από τα Ίμια, αλλά αναχαιτίζεται από το ελληνικό Φάντομ.
Τα πράγματα σοβαρεύουν, όταν περί τις 3 το μεσημέρι ο ναύαρχος Λυμπέρης κατεβαίνοντας στο 2ο υπόγειο του Γ.Ε.ΕΘ.Α. που βρίσκεται το Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων, κοντοστέκεται στο δημοσιογραφικό πηγαδάκι και μας ψιθυρίζει ότι έχουν ήδη αποδεσμευτεί οι κανόνες εμπλοκής για αποτροπή κάθε είδους αποβατικής ενέργειας στο Ανατολικό Αιγαίο ή στον Έβρο…
Ο Λυμπέρης μας αφήνει σύξυλους . Κατεβαίνει στο ΕΘ.Κ.ΕΠΙΧ. και καταστρώνει το νυχτερινό του σχέδιο.
Στο μεταξύ ο τουρκικός στόλος αρχίζει σιγά-σιγά να βγαίνει στο Αιγαίο…
Η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει…
Τρίτη πρωί της 30ης Ιανουαρίου του 1996 αποφασίζεται ο απόπλους του Στόλου από το Ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Ο αρχηγός Γ.Ε.Ν., αντιναύαρχος Ι. Στάγκας, συγκεντρώνει τους στρατιωτικούς συντάκτες στο γραφείο του για να μας καθησυχάσει… Όμως για κακή του τύχη χτυπάει το κινητό μου τηλέφωνο, όπου στην άλλη γραμμή βρίσκεται φίλος μου κυβερνήτης φρεγάτας, ο οποίος και μου δίνει τη μεγάλη είδηση : «Δημάκο -μου λέει- πήραμε εντολή εντός της επόμενης μίας ώρας να βγει όλος ο Στόλος έξω». Αντιδρώ με ψυχραιμία. Δεν αποκαλύπτω στην ομήγυρη την είδηση «βόμβα» που μόλις έχει περιέλθει στην κατοχή μου. Ευγενικά προβάλλω τη δικαιολογία ότι με ζητούν στο λίνκ για ένα τυπικό δελτίο ειδήσεων και αποχωρώ από το γραφείο του αρχηγού Γ.Ε.
Προς στιγμή, μου προτείνουν από το ΣΚΑΙ να κατέβω στο Φάληρο και από το σκάφος του ιδιοκτήτη να καλύψω τον απόπλου του Στόλου. Δεν αποδέχομαι την πρόταση με τη δικαιολογία ότι είμαι περισσότερο χρήσιμος στο υπουργείο Αμύνης και την κάλυψη του απόπλου του Στόλου αναλαμβάνει ο Δ. Σταυρόπουλος, βαθύς γνώστης των ναυτικών θεμάτων.
Η μέρα κυλάει με δεκάδες τηλεοπτικές συνδέσεις, αλλά και με ορισμένες χαρακτηριστικές στιγμές, όπως όταν ο ναύαρχος Λυμπέρης νωρίς το απόγευμα μας λέει : «Παιδιά απόψε ο θεός να βάλει το χέρι του. Η νύχτα θα είναι μεγάλη».
Μόνο που έβαλε το χέρι του ο Αλλάχ και βοήθησε την Τουρκία, βυθίζοντας στη θλίψη την Ελλάδα.
Από νωρίς το βράδυ είχαμε μείνει μόνοι μας στο Πεντάγωνο περιμένοντας να τελειώσει το ΚΥΣΕΑ στη Βουλή. Μόνον
Οι ώρες κυλούν αργά και βασανιστικά και εμείς κατάκοποι καρφωμένοι στις τηλεοράσεις περιμέναμε να τελειώσει το ΚΥΣΕΑ για να αποχωρήσουμε…
Περί τις 2:30 βλέπουμε τον υφυπουργό Ν. Κουρή να αποχωρεί από το ΕΘ.Κ.ΕΠΙΧ. και να κατευθύνεται στο γραφείο του. Σπεύδουμε κοντά του όπου μας αποκαλύπτει ότι πριν από λίγη ώρα είχε αποφευχθεί θερμό επεισόδιο καθ΄ ότι δύο τουρκικά ελικόπτερα πλησίασαν κοντά στα Ίμια και οι ελληνικές δυνάμεις ήταν έτοιμες να τα καταρρίψουν !!
Ο πτέραρχος Κουρής αποσύρεται στο γραφείο του και πλαγιάζει στον καναπέ, καθ΄ ότι τον βασανίζει ένας ιός της γρίπης. Δεν προλαβαίνει όμως να τον πάρει ο ύπνος….
Μισή ώρα μετά, περί τις
Η ίδια δημοσιογραφική ομάδα κατευθύνεται στο Γ.Ε.
Η πληροφορία του τουρκομαθή οδηγού του Γ. Λεβεντογιάννη επιβεβαιώνεται λίγο αργότερα από τους Αμερικανούς και μεταδίδεται από τους συναδέλφους που ήταν στη Βουλή! Εμείς -όπως και η στρατιωτική ηγεσία- παρακολουθούμε αμήχανοι τις εξελίξεις. Νιώθουμε να έχουμε χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια από τα πόδια μας. Η μία ψυχρολουσία διαδέχεται την άλλη. Περί τις 6:30 το πρωί και, ενώ έχει ανακοινωθεί η ταυτόχρονη αποχώρηση των ναυτικών δυνάμεων από την περιοχή των Ιμίων, σε ζωντανή σύνδεση καθώς είμαι προσπαθώντας να αναλύσω τα όσα πέρασαν σαν κινηματογραφική ταινία μπροστά από τα μάτια μου τις τελευταίες ώρες, έρχεται και η επόμενη κατραπακιά. Βλέπω το Γ. τσακίρη να μου κάνει νόημα και με λοξές ματιές να προσπαθώ να διαβάσω τα χείλη του : «Χάσαμε ελικόπτερο στα Ίμια με τρεις αξιωματικούς», μου έλεω. Όμως δεν το τολμώ. Προς στιγμήν νομίζω ότι βλέπω παραισθήσεις. Δυστυχώς όμως, δεν έβλεπα. Μου το γράφει και σε χαρτί, το οποίο και διαβάζω…
Στιγμές που δε σβήνονται ποτέ από τη μνήμη όσων ζήσαμε αυτά τα δραματικά γεγονότα από πρώτο χέρι…






