Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής μία φωνή τους ενημέρωνε ότι «στο υπουργείο Εξωτερικών γίνεται σύσκεψη». Δε χρειαζόταν τίποτα παραπάνω για να καταλάβουν. Η ώρα για τη κορύφωση της κρίσης που «σερνόταν» από την αρχή του μήνα είχε φθάσει.
   Τα Ίμια τα μάθαμε -μαζί με δεκάδες αξιωματικούς που αγνοούσαν την ύπαρξή τους- από το τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤΕΝΝΑ που αποκάλυψε τη διπλωματική αλληλογραφία Αθήνας- Άγκυρας, μέσω της οποίας προέκυπτε ότι οι  γείτονες άνοιγαν το μεγάλο θέμα των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο. Η πολιτική κατάσταση και στις δύο χώρες εξαιρετικά ρευστή.
   Στο Πεντάγωνο εκείνο το πρωινό της 30^ης Ιανουαρίου επικρατούσε αναβρασμός. Οι συσκέψεις συνεχείς, όπως και στο ΥΠ.ΕΞ. Η κλιμάκωση της έντασης έμοιαζε αναπόφευκτη και, κακά τα ψέματα, σε αυτό μεγάλη ευθύνη έφερε η ελληνική πλευρά. Αυτό δε θα ήταν απαραίτητα κακό με την προϋπόθεση ότι αυτοί που αποφάσισαν την κλιμάκωση θα είχαν ταυτόχρονα αποφασίσει και μέχρι που μπορούν να φθάσουν. Και κάτι τέτοιο ήταν εμφανές στο Πεντάγωνο ότι δεν είχε γίνει.
   Ο τότε υπουργός Εθνικής Αμύνης, Γεράσιμος Αρσένης, εμφανιζόταν αποφασιστικός μεν, ψύχραιμος δε. Μία πληροφορία που έφθασε σε κάποιους στρατιωτικούς συντάκτες νωρίς το μεσημέρι από το στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Νάπολι ήταν στο ίδιο κλίμα. Ο LaytonSmith, διοικητής Νότιας Πτέρυγας του ΝΑΤΟ, είχε πει σε σύσκεψη με επιτελείς του να μην ανησυχούν, γιατί η κρίση θα αποκλιμακωθεί. Νωρίς το μεσημέρι αυτό!
   Φαίνεται ότι ο μόνος που δεν είχε ενημερωθεί ήταν ο τότε Α/Γ.Ε.ΕΘ.Α., ναύαρχος Λυμπέρης, ο οποίος κυκλοφορούσε στον υπουργικό διάδρομο με χάρτες στα χέρια, έτοιμος να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του στις Ένοπλες Δυνάμεις. Στο μεταξύ, ο απόπλους του στόλου είχε διαταχθεί ως ένδειξη της αποφασιστικότητας της ελληνικής πλευράς. Αποφασιστικότητα για τι όμως;
   Η εικόνα στο Πεντάγωνο δεν ήταν η πιο ενθαρρυντική. Στρατηγοί τόσο νευρικοί που ξεχνούσαν απόρρητα σήματα σε κυλικεία , όπως αυτό για την έξοδο των στρατιωτικών μονάδων από τα στρατόπεδα. Το περιστατικό είναι αληθινό, δυστυχώς.
   Όσο η ώρα περνούσε, τόσο η νευρικότητα μεγάλωνε. Οι πληροφορίες που έφθαναν στους δημοσιογράφους μαρτυρούσαν την έλλειψη ψυχραιμίας. Ο Α/Γ.Ε.ΕΘ.Α. λίγο πριν αναχωρήσει από το Πεντάγωνο για τη Βουλή, όπου ο πρωθυπουργός επέμεινε ανεξήγητα να συνεδριάσει το ΚΥΣΕΑ, συναντήθηκε τυχαία με δημοσιογράφο στο ασανσέρ. Στην αγωνιώδη ερώτησή του τι να περιμένουμε, ο ναύαρχος κατά την προσφιλή του συνήθεια επικαλέστηκε τα Θεία. «Αύριο είναι μία άλλη μέρα. Ο Θεός είναι μεγάλος».
   Το Πεντάγωνο ερήμωσε. Στο Κέντρο Επιχειρήσεων η καρέκλα του Α/Γ.Ε.ΕΘ.Α. ήταν άδεια. Στη Βουλή άρχιζε η δραματική συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ, με μία μικρή καθυστέρηση για να μαζευτούν οι υπουργοί από τα τηλεοπτικά κανάλια και στο Πεντάγωνο έφθαναν πληροφορίες για φύλλα επιστρατεύσεως που μοιράζονταν στα νησιά.
   Στο Πεντάγωνο πολιτικός προϊστάμενος έχει μείνει ο υφυπουργός Αμύνης, Νίκος Κουρής. Η ώρα περνά και στο υπουργείο Αμύνης φθάνει για πρώτη φορά από συνάδελφο που μιλάει τουρκικά ότι τα τηλεοπτικά δίκτυα των γειτόνων μεταδίδουν πως κομάντος έχουν  ανέβει στη δυτική Ίμια. Η πληροφορία αντιμετωπίστηκε με δυσπιστία. Κανείς δεν μπορούσε να το πιστέψει, γιατί όλες αυτές τις ημέρες όλοι νομίζαμε  -πιστεύαμε- ότι και στη δεύτερη βραχονησίδα υπάρχει φρουρά. Τι πιο λογικό…
   Μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους ανεβήκαμε στον τρίτο όροφο για να πάμε στο γραφείο του κου Κουρή. Πριν φθάσουμε, τον είδαμε να περπατά μόνος του στο διάδρομο, φορώντας ένα χακί μπουφάν που φοράνε οι πιλότοι. «Πάω στο Κέντρο Επιχειρήσεων να ελέγξω την ορθότητα της πληροφορίας. Δεν ξέρω αν αναφέρονται στη βραχονησίδα όπου έχουμε φρουρά ή στη δεύτερη που δεν υπάρχουν στρατιώτες». Η έκπληξη και των τριών δημοσιογράφων ήταν τόσο μεγάλη που πέρασε αρκετός χρόνος προτού κάποιος από τους τρεις -δε θυμάμαι ποιος- να ψελλίσει το ερώτημα: «Δηλαδή, στη δεύτερη βραχονησίδα δεν έχουμε στρατιώτες;». Ο κος Κουρής δεν απάντησε και συνέχισε  στο δρόμο του για την επιβεβαίωση της πληροφορίας -διαδικασία που μας έμοιαζε μάλλον περιττή, μετά την αποκάλυψη ότι η μία από τις δύο βραχονησίδες που μονοπωλούσαν την επικαιρότητα τον τελευταίο μήνα είχε μείνει αφύλαχτη!
   Τα υπόλοιπα είναι πια γνωστά. Μία απλή ανακοίνωση των κ.κ. Αρσένη και Πάγκαλου έβαζε τέλος στη κρίση. Ένα τέλος που σημαδεύτηκε από το χαμό των τριών αξιωματικών μας, μελών του μοιραίου ελικοπτέρου που συνετρίβη. Ένα τέλος που, όσο κι αν προσπάθησαν να το παρουσιάσουν ως αναπόφευκτο, άφησε μία γεύση πικρή που δέκα χρόνια μετά δε λέει να φύγει. Έτσι είναι η γεύση της ήττας…